اهم اصلاحات لحاظ شده در دستورالعمل یاد شده نسبت به آییننامه قبلی به شرح زیر میباشد:
همسو سازی مصادیق ذینفع واحد بر اساس مصادیق «مالک واحد» وفق «قانون بانک مرکزی»؛
تغییر مبنای محاسبه حدود تسهیلات و تعهدات کلان از «سرمایه پایه مؤسسه اعتباری» به «سرمایه لایه یک مؤسسه اعتباری» با رویکرد احتیاطی بیشتر؛
تغییر مبنای آستانه گزارشدهی تسهیلات و تعهدات کلان از «۱۰درصد سرمایه پایه مؤسسه اعتباری» به «۵ درصد سرمایه لایه یک مؤسسه اعتباری»؛
تعیین موارد تسهیلات و تعهدات مستثنی از حدود مقرر در آییننامه؛
اصلاح الزامات گزارش دهی و لزوم درج اطلاعات مربوط به تسهیلات و تعهدات کلان در سامانههای عملیاتی وفق ماده (۲۰) قانون بانک مرکزی.
در خاتمه شایان ذکر است با توجه به تغییرات به وجود آمده در دستورالعمل مزبور، این دستورالعمل شش ماه پس از ابلاغ، لازمالاجرا است.
